فرزنـــــد با وقـــار ز هـــر چیـــــز بهتر اسـت

                                      سرسبـزی بهــار به گـــل های احمـــر است

بینــــم جمـــال خویش در آینـــــه ات ولـــی

                                      اکبــر بـــرو ! کـــه موقــــــع الله اکبـــر اسـت

                                         ***

در نقشه ی بقا،که کشیـده است مرگ را؟!

                                     زیباتر از بهـــــار ، کـــه دیــده است مرگ را ؟!

چـــون پور نـــامدار حســن (ع) قاسم جوان

                                     شیرین ترازعسل،که چشیده است مرگ را ؟!

                                         ***

آوای جـــانگداز حسیـــن (ع) بر فلــک رسید

                                     صد زخم خورده بود و به دل زخمه می کشیـد

طـــــاقت ببــــــرد از کفِ ســـالار نی نـــــوا

                                     آن نغمــه کــز گلـــوی علـی اصغرش شنیــــد

                                         ***

هرکس که عاشق است وورا غمگسار نیست

                                    دیگـــــر قــــرار در دل آن بـــی قــــــرار نیسـت

روزی بـــه روزگـــار چـــو روزحسین (ع) نبود

                                     دردی گـــرانتــــر از عطـــش انتظــــار نیســت

                                         ***

ای اسب با وفا ! صنـــم با صفــا کجاست؟!

                                     و آن سروِ راست قامـت محبوب ما کجاست؟!

هرگـــز ندیـــده ایم کـــه تنهـــا رهـا شـــوی

                                     تنـهـــای بـــی سوار! گلِ مصطـــفا کجاست؟!

                                        ***

 ادامه شعر