 |
سايت اطلاع رساني انتشارات فرتاب
|
 |
|
||
|
از آن بـــانگ اذان صبحگـــاهي عــالمی لـــرزيد زبر شد زيرو زيرش شد زبر شب،از شهاب شب ايـــا اي وارثـــان عـــدل و اي مـــردان عـــادلخو فـــروزان شـــد ز فرّ حيـــدر صفـــدر نقـاب شب
ردا بر دوش انــدر گوشــه اي دايـم بود پنهــــان يكان جغد هوس پيما به ملموس غـــراب شــب
نكو مرد نيـايش جـلوه ي محـراب خود مــي ديد تمنـــــاي حبيـــب از جـانش اندوه بلا مي بـــرد وصــالش آرزو مي كرد و شـادان از خضاب شب به عـالم هيچ راز و هيچ ســوز و درد و درمـــاني
هــلا اي عـاشقان بيرون نبـاشد از حساب شب خــدا را اي جوانـــمردان گيتـــي نيــك مي دانيد ولــــيّ حق«علي(ع)»هرگزنترسيداز دواب شب دل آزاد مـــــردان از ستـــم آزرده مـــــي گـــردد گلــوي عــدل بغض آلوده باشد از حجــاب شــب
فلك غمــگين ز بيداد و زمــــان درمـانده از ماتـم ترنم نيســت بلبل را پريشــانست خواب شـــب امان از آن شب قدري كه هنگــام سحرگاهـش
فلك رنگين شد از سرخـي خون آفتـــاب شـــب رهـــا و رستگـــار و راضـــي و آگــاه و آســــوده يل خيبــر شكن مي رفت سوي حق زباب شب نواي الـــــرحيـــل عشـــق پيچـــان بود در وادي
«وزان باد سحـــرگاهي،مســافر ماهتاب شب» اين قصيده از صنعت توشيح بهره مند است.
| ||